Inhalacja

Wielka różnorodność chorób jest jednocześnie bodźcem stymulującym do poszukiwania i opracowywania metod terapii ukierunkowanych na konkretny układ czy narząd naszego organizmu. Grupą schorzeń szczególnie predysponowanych do leczenia miejscowego są choroby układu oddechowego, w których można podawać leki bezpośrednio do dróg oddechowych drogą wziewną za pomocą urządzeń nazywanych inhalatorami.Leczenie wziewne ma kilka niewątpliwych zalet. Przede wszystkim umożliwia szybsze działanie leku i to w samym ognisku choroby. Dodatkowo wpływa na zmniejszenie dawki leku oraz znaczne ograniczenie możliwości ogólnego działania tego leku i związanych z tym ewentualnych działań niepożądanych. Lek może dostać się głęboko do dróg oddechowych i działać tam leczniczo wówczas, gdy jest podany w postaci aerozolu, czyli zawiesiny cząsteczek leku (płynnego lub proszku) rozproszonych w nośniku gazowym.

Jakie są wskazania i przeciwwskazania do nebulizacji? Skuteczne leczenie za pomocą terapii wziewnej dotyczy całego szeregu chorób układu oddechowego obejmującego: przewlekłe choroby górnych dróg oddechowych, tj. nieżyt nosa, gardła i krtani (alergiczne i niealergiczne),nawracające i przewlekłe zapalenia zatok przynosowych,nawracające zapalenia oskrzeli,rozstrzenia oskrzeli,przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POCHP),astmę oskrzelową (zwłaszcza postać ciężką lub jej zaostrzenie), grzybicę układu oddechowego, pneumocystozę, mukowiscydozę – leczenie przewlekłe i w zaostrzeniach,ostre infekcje dolnych dróg oddechowych. W niektórych stanach chorobowych leczenie inhalacyjne jest przeciwwskazane, ponieważ może zaostrzyć chorobę i dotyczy to: ciężkiej niewydolności serca, niewydolności oddechowej niezwiązanej z mechanizmem obturacji oskrzeli, przewlekłych, ciężkich chorób układu oddechowego (gruźlica, nowotwory), krwotoku z dróg oddechowych.

Czym jest inhalacja (nebulizacja)? Inhalacja jest metodą zapobiegania i leczenia wielu schorzeń dróg oddechowych polegająca na wdychaniu rozpylonego środka leczniczego. Aerozoloterapia to podawanie leków w postaci aerozoli metoda wziewną. Jest to metoda szybka,celowana i możliwa do wykonywania w warunkach domowych. Z powodzeniem można je stosować u osób przebywających w nadmiernie zanieczyszczonym środowisku (kurz, spaliny), palących papierosy czy też u tych, u których wykonywany zawód wymaga inhalacji nawilżających górne drogi oddechowe (np. nauczyciele, lekarze, wykładowcy). Również sportowcy stosują inhalacje. Niewątpliwe zalety nebulizacji to łatwość jej wykonania,brak konieczności koordynowania wdechu i wydechu, co umożliwia nebulizowanie dzieci, osób starszych i chorych niewspółpracujących z lekarzem, możliwość indywidualnego ustalenia dawki i rodzaju leku, a także podania w jednej nebulizacji kilku leków, możliwość tlenoterapii.

Co to jest inhalator?Inhalator, zwany też często nebulizatorem, odgrywa podstawową rolę w dziedzinie medycyny jaką jest aerozoloterapia, przy schorzeniach dróg oddechowych. Inhalator to urządzenie medyczne do podawania leków w postaci aerozoli (mgiełek).Średnica większości inhalowanych cząsteczek waha się między 1 a 5 mikrometrów, gdyż tylko takie trafiają do oskrzelików i pęcherzyków płucnych. Dla efektywności leczenia wziewnego konieczne jest więc, żeby inhalator wytwarzał aerozol cząstek o wymiarach umożliwiających dotarcie do dolnych dróg oddechowych. Często zamiennie używa się nazw inhalator i nebulizator na określenie urządzenia generującego aerozol leczniczy. Nie są to jednak synonimy, ponieważ nazwa inhalator przyjęta jest dla określenia urządzenia niezależnie od techniki, jaka jest zastosowana do uzyskania fazy rozproszonej leku. Natomiast nazwa nebulizator określa tylko i wyłącznie element inhalatora, tj. pojemnik na lek. Jest to jednakże bardzo istotna część inhalatora, ponieważ to właśnie w nebulizatorze dochodzi do rozpylenia podawanego leku w aerozol o pożądanej średnicy cząstek.

Do przeprowadzenia inhalacji potrzebny jest inhalator pneumatyczny. W inhalatorach pneumatycznych wytwarzanie aerozolu odbywa się za pomocą sprężonego powietrza pobieranego z otoczenia przez sprężarkę elektryczną. Do przeprowadzenia nebulizacji konieczne jest podłączenie do inhalatora pneumatycznego przewodu powietrznego zakończonego nebulizatorem, czyli pojemnikiem na płynny lek połączonego z maseczką twarzową lub ustnikiem, przez który chory oddycha w czasie zabiegu nebulizacji. Po włączeniu inhalatora strumień powietrza wydostający się pod ciśnieniem i z dużą prędkością przez bardzo wąską dyszę w nebulizatorze zasysa i rozbija roztwór leku w aerozol. Małe cząstki aerozolu kierowane są do otworu maski lub ustnika i dalej do dróg oddechowych, a większe cząstki odbijają się ponad dyszą i wracają do roztworu, gdzie są ponownie rozbijane. Wydajność nebulizatora jest tym większa, im wyższe jest ciśnienie powietrza wtłaczanego do dyszy i im mniejsza jest średnica wewnętrzna tej dyszy. Dzięki takim parametrom, w aerozolu obecnych jest dużo małych cząstek swobodnie wnikających do dolnych dróg oddechowych.

Inhalatory

Inhalatory pneumatyczno tłokowe znajdują zastosowanie przy wszelkiego rodzaju inhalacjach, nebulizacji soli fizjologicznej i najpopularniejszych leków przy leczeniu przeziębień, astmy, nieżytów nosa, gardła i krtani, przewlekłych stanów zapalnych nosa, gardła i krtani, alergicznych nieżytów nosa, przewlekłych stanów zapalnych zatok przynosowych, stanów wyczerpania głosowego, przewlekłych stanów zapalnych oskrzeli, astmy oskrzelowej  oraz stanów po zapaleniu płuc.

Inhaltor wyposażony jest w silny kompresor, który wytwarza optymalne ciśnienie tworzące w połączeniu z nebulizatorem odpowiednią mgiełkę do większości zastosowań. Wyposażony jest w maskę dla dzieci i/lub dorosłych, ustnik, końcówkę do nosa oraz nebulizator. Dzięki wysokiej prędkości nebulizacji inhalacje są efektywne i zajmują mało czasu.