Wkładki ortopedyczne
Wkładki ortopedyczne zapobiegają opadaniu sklepienia podłużnego i poprzecznego stopy, podpierają sklepienie podłużne stopy. Wkładki korzystnie zmieniają rozkład nacisków na podeszwowej stronie przedniej części stopy. Pełnią też funkcję amortyzatora, znacząco redukując mikrowstrząsy powstające w czasie zetknięcia pięty z twardym podłożem. Zalecane są dla osób wykonujących pracę stojąco-siedzącą. Rozróżniamy dwa typy wkładek ortopedycznych:
* pierszy typ to wkładki wykonane z profilownego tworzywa, pianki lateksowej zawierającej węgiel drzewny oraz skóry owczej, pochłaniającej pot stóp.
* drugi typ to wkładki wykonane z silikonu o dwóch stopniach gęstości. W rejonach pięty i śródstopia zastosowano silikon o zwiększonej miękkości. Wkładki te doskonale absorbują wstrząsy wywierane na staw skokowy, kolana oraz biodra, powstające podczas chodzenia oraz uprawiania sportów. Pomagają optymalnie rozłożyć nacisk wywierany na stopę przez ciężar całego ciała. Redukują bóle stóp, nóg oraz dolnego odcinka pleców. Są wytrzymałe i łatwe w czyszczeniu. Absorbują ok. 96% energii wstrząsu.
Halluksy
Stopa jest niezmiernie skomplikowanym instrumentem składającym się aż z 28 kości. Jest ona przystosowana do przenoszenia ogromnych obciążeń – w ciągu naszego życia wykonujemy średnio około 100 milionów kroków. Jednak z powodu przeciążeń, wydłużającego się czasu życia, używania złego obuwia, predyspozycji genetycznych dochodzi w niej do rozwoju zmian zwyrodnieniowych oraz deformacji. Nieustannie wzrasta również aktywność fizyczna naszego społeczeństwa, a wraz z nią ilość urazów sportowych takich jak skręcenia i niestabilności stawu skokowego, choroby ścięgna Achillesa a także dolegliwości palucha koślawego zwanego potocznie halluksem, który występuje 9-10 razy częściej u kobiet. Halluks uważa się już za chorobę XXI wieku. Jest to temat wstydliwy i uciążliwy dla kobiet, a więc poznajmy go bliżej. Co to jest właściwie halluks, kto jest narażony i jak się przed nim bronić?
Do czynników ryzyka zalicza się znaczne płaskostopie, przykurcz ścięgna Achillesa, zaburzenia neurologiczne, wzmożoną ruchomość stawu klinowato- śródstopnego oraz choroby układowe np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca. Ważnym czynnikiem ryzyka jest także występowanie rodzinne zwłaszcza w linii żeńskiej: babcia-matka-pacjentka oraz kształt stopy. W przypadku tzw. stopy egipskiej, gdzie paluch jest dłuższy od palca drugiego w wyniku konfliktu z obuwiem dochodzi do naturalnego spychania palucha do boku. Powszechnie uważa się, że przyczyną deformacji jest noszenie butów na wysokim obcasie, posiadających wąski nosek. Według badań naukowych istotnie deformacja ta jest 15 razy częstsza u osób chodzących w butach, w odróżnieniu od populacji nie noszących obuwia np. zamieszkujących kraje afrykańskie. Z drugiej jednak strony uważa się, że niekorzystny wpływ obuwia ujawnia się jedynie w stopach obciążonych innymi czynnikami ryzyka. Halluks jest chorobą stopy osoby dorosłej, rzadziej powstaje w okresie dorastania. Deformacja polega na zagięciu palucha w stawie śródstopno -paliczkowym, w stronę pozostałych palców, często wypychając ku górze palec II. Deformacji koślawej palucha towarzyszy najczęściej płaskostopie poprzeczne, szponiaste ustawienie pozostałych palców, poszerzenie przodostopia i bolesna wyrośl na głowie I kości śródstopia.
Zapobieganie i leczenie halluksów
W początkowych stadiach choroby wskazana jest modyfikacja obuwia na takie z niskim obcasem oraz miękką podeszwą i szerokim noskiem, co pozwoli na zmniejszenie ucisku wywołanego butami na wystające części stopy. Dodatkowo możliwe jest kupienie specjalnych miękkich ortez na wystające elementy kostne, co spowoduje dodatkową ochronę przed konfliktem z obuwiem. Jednocześnie ze względu na ból po podeszwowej stronie stopy tzw. metatarsalgię spowodowaną płaskostopiem poprzecznym, wskazane jest noszenie w każdych butach wkładki z tzw. pelotą metatarsalną czyli wystającą miękką poduszką, wbudowaną we wkładkę, która pozwala na uniesienie i przez to zmniejszenie ucisku na głowy II-IV kości śródstopia. Możliwe jest również nabycie samych miękkich pelot (bez wkładki), które pacjent przykleja do każdych butów. Dodatkowo stosować można separatory międzypalcowe tzw. kliny , które idealnie dopasowują się do kształtu i układu palców. Ponadto odciążają drobne stawy śródstopno - paliczkowe. Zaleca się także aparaty powodujące odwodzenie palca np. aparat typu Marcin, ortezę Hallufix. Hallufix to aparat do aktywnej korekty lekkiego i umiarkowanego schorzenia palucha koślawego. Może opóźnić proces pogarszającego się zniekształcenia dużego palca. Chroni także przed zapaleniem stawu kaletki oraz skraca czas rehabilitacji. Można go stosować nawet podczas uprawiania sportu przez 24 godziny na dobę.
